Dit is de zevende bijdrage in de serie Vrijwilliger van de Maand. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe

Ans Visser grossiert in vrijwilligerswerk

Wanneer je in het dorp Emst de weg niet weet kan iedereen je vertellen waar Ans Visser woont. Grote kans dat men op een of andere manier met haar vrijwilligerswerk te maken hebben gehad.

“Mijn drie zussen en ik hebben het overgeërfd van mijn moeder Heintje Bijsterbosch. Ze werkte voor het Rode Kruis, was betrokken bij uitstapjes met de Henri Dunant, zat voor Nieuwe Lijn in de gemeenteraad, was actief binnen de Dialectgroep gemeente Epe, schreef verhalen enzovoort.

Ik hielp als tiener mee in dorpshuis De Hezebrink, waar mijn oom en tante het beheer deden, heb dat voortgezet bij hun opvolgers, veel avondwerk, paste op hun kinderen, hielp mijn vader in zijn aannemersbedrijf.

Van 2006-2018 was ik ouderling bij de Goede Herderkerk, coördineer de uitgifte van brieven voor kerkbalans, ben medeorganisator van de jaarlijkse Rommelmarkt.”

In die drukke dagen zorgt ze voor de inwendige mens en staat bekend als opperhoofd van de keuken.

Wat de kerk betreft: samen met haar man is ze actief in het halen en brengen van mensen die niet meer zelfstandig de kerkgang kunnen maken.

Bestuurder

Ans biedt in vele opzichten praktischer hulp, maar ze heeft ook grote bestuurlijke kwaliteiten. Zo is ze voorzitter van de gymnastiekvereniging Spoort Voor Allen, waar ze eerder al de penningen beheerde, penningmee ster/bestuurslid van Zang en Vriendschap, organiseert voor deze vereniging de jaarlijkse chrysanten- en rookworstenactie en is bijna 60 jaar bij de club betrokken. Verder medewerkster bij het Naaiproject in Heerde, waar mooi en uitwasbaar maandverband wordt gemaakt voor meisjes in Indiase sloppenwijken.

Vergeten we nog bijna het bemensen van een stembureau bij de verkiezingen en maakte ze zes jaar deel uit van de jury van de Vrijwilligersprijs. “Mooi om te doen, maar moeilijk om te kiezen”, steekt ze de huidige juryleden een hart onder de riem.

Mantelzorg

In de nominatie staat dat ze zich haar hele leven belangeloos inzet voor de medemens. Samen met haar man zet ze zich al 20 jaar in voor een 95-jarige inwoonster van Epe. “Het begon met het boodschappen doen, nu gaan we er drie keer per week naartoe voor de huishoudelijke verzorging, maaltijden, de contacten met de thuiszorg enzovoort. Ze verrichtte jarenlang mantelzorg voor haar ouders. Als haar jongste zus binnen komt steekt die voor Ans beide duimen op. De vier zussen hebben een innige band. Grappig is dat een fraaie foto van het viertal van verjaardag tot verjaardag om beurten bij één van haar in de kamer een ereplaats heeft.

Ans is volgens haar omgeving heel speciaal. Dat bewees ze recent door als eerste vrouw in Emst schutterskoningin te worden op het Oranjefeest.

In november schiet ze met de andere schutterskoningen uit de dorpen in Epe om de gemeentelijke titel.

We hebben het nog niet gehad over de huishoudelijke hulp die ze bij anderen doet, maar Ans vindt dat het tijd is voor de koffie….

Foto en tekst: Dick van der Veen

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met de twee coördinatoren van Stichting Leergeld in Epe. Organisatorisch valt de afdeling Epe, samen met Heerde en Hattem, onder de Stichting Leergeld Noord-Veluwe.

EpeVertelt! sprak met Anneke en Gerard, de coördinatoren van Stichting Leergeld Epe.

De eerste vraag aan hen is gerechtvaardigd. Wat is dit eigenlijk voor een stichting? Het duo legt uit. “Mensen met een laag gezinsinkomen of geldzorgen kunnen voor hun kinderen een aanvraag doen bij Stichting Leergeld.” Wanneer een gezin een aanvraag doet, komt er eerst een ‘intermediair’ op huisbezoek. Die gaat in gesprek, stelt vragen en bespreekt mogelijkheden. “Vervolgens kunnen gezinnen bijvoorbeeld een aanvraag doen voor zwemles diploma A, contributie en kleding/attributen voor sport, een fiets of een laptop”, aldus het duo. “Wordt zo’n aanvraag goedgekeurd, en ben je hoogstens 17 jaar, dan betaalt Stichting Leergeld de kosten. Verzoeken kunnen niet tegelijk worden ingediend.”

Zwemles en laptops

Gerard vertelt wat meer over die zwemlessen. “Zwemles is erg belangrijk. Laatst was er nog in het nieuws dat sommige mensen hier geen geld voor hebbe. Zwemlessen voor iedereen mogelijk maken, is dus erg zinvol. Zeker in een waterrijk land als Nederland.”

Anneke: “Het Journaal en Nieuwsuur besteedden onlangs uitgebreid aandacht aan laptops op school. Stichting Leergeld vindt eigenlijk dat die, net als boeken, gratis ter beschikking moeten worden gesteld, maar zo lang dat niet zo is, betaalt Stichting Leergeld ze.”

Rol van de coördinator

De intermediair heeft een verslagje van het huisbezoek gemaakt. De coördinator beoordeelt vervolgens of een aanvraag voldoet. Als dat zo is, zorgt hij/zij dat het geld wordt overgemaakt aan de ‘leverancier’. Dat is de zwemschool, de voetbalclub of de computerwinkel. “Het geld gaat dus niet naar het gezin zelf.”

Met de gegevens uit het computersysteem kan Stichting Leergeld ook nog verder aan de slag. Anneke: “We regelen dan bijvoorbeeld dat kinderen meedoen aan ‘Jarige Job’ of aan Actie Pepernoot. Dan krijgen de kinderen voor hun verjaardag een doos met cadeaus of voor Sinterklaas een cadeautje.” Gerard: “Verder coördineren wij een kledingbonnenpas en een schoolspullenpas. Kinderen krijgen dan korting op kleding of schoolspullen. Al met al is dat coördinatorschap een afwisselend klusje.” Anneke: “Je zou kunnen zeggen: de intermediairs zijn de voelsprieten voor de coördinatoren. Zij doen het werk vóór de schermen en de coördinatoren erachter. Dat is bewust zo georganiseerd: het is de bedoeling dat de coördinator zo objectief mogelijk oordeelt.”

Dankbaar, waardevol werk

Anneke en Gerard hebben hun werk zó ingericht dat zij wekelijks met z’n tweeën ’s ochtends van 9.00 tot 13.00 uur in de bibliotheek in Epe zitten. Hier werken ze samen en kunnen ze dingen afstemmen en onderling sparren. Dit is in opzet echt een moment om samen te werken. Gerard: “Maar het is geen inloopspreekuur. Het contact met de gezinnen loopt via de intermediairs.” Anneke: “Tijdens die ochtenden in de bieb hebben we regelmatig overleg met onze collega’s in Hattem en Heerde.”

Stichting Leergeld is op zoek naar een extra coördinator. Met een nieuwe coördinator kunnen vanzelfsprekend meer afspraken gemaakt worden. Gerard: “Hoeveel tijd er gaat zitten in zo’n coördinatorfunctie? Dat schommelt nogal. De start van het schooljaar is voor ons meestal ook een drukkere periode. Maar het blijft natuurlijk vrijwilligerswerk, dat je zelf kunt organiseren.” Anneke vult aan: “Ga uit van een dag in de week. Uiteraard is die tijd naar eigen mogelijkheden en voorkeuren in te richten. Vergeet niet: het is dankbaar, waardevol werk. Je kunt echt zichtbaar bijdragen aan de ontwikkeling van kinderen in je eigen omgeving.”

Wil jij coördinator worden bij Stichting Leergeld? Meer informatie over deze vacature vind je via www.epedoet.nl/vacatures.

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Voor deze editie zaten we op een mooie woensdagochtend in het zonnetje midden in De Tovertuin in Epe. Deze zelfoosttuin voor groentes, bloemen en kruiden is een prachtige plek om met Margreet en Anna Bonnie in gesprek te gaan. Ze vertellen vol enthousiasme over De Tovertuin. “Lekker buiten zijn en met je handen in de aarde bezig zijn. Het is heerlijk om te doen.”

Zowel Anna Bonnie als Margreet kwamen een keer bij De Tovertuin. Ze waren enthousiast en hebben meteen gevraagd of ze hier wat konden betekenen. Margreet heeft thuis ook een moestuin en neemt deze kennis mee, voor Anna Bonnie is een moestuin onderhouden helemaal nieuw. Bij De Tovertuin mag je alles doen.

“Het is leuk wat je hier allemaal leert. De initiatiefnemers Bram en Lieuwe vertellen veel. Bijvoorbeeld waarom iets op een bepaalde manier geplant of geoogst wordt. Die tips kun je gelijk toepassen. Daardoor leer je veel”, vertelt Anna Bonnie. Tijdens het vrijwilligerswerk zijn de dames lekker bezig, zoals ze dat zelf zeggen. “Een oude broek aan en lekker met je handen in de aarde wroeten”, aldus Margreet.

De dames zijn op woensdagochtend bij De Tovertuin te vinden. Deze dag komt er een redelijke vaste groep met zowel mannen als vrouwen. Maar de dames geven aan dat het werken hier heel flexibel is. “Er is ook iemand actief die in de zorg werkt, zij kijkt op basis van haar rooster wanneer ze wel of niet kan komen.” Die flexibiliteit kan heel fijn zijn. Margreet geeft advies: “Probeer het eens een ochtend naast je werk, het is zo verreikend.” Anna Bonnie vult aan: “Het is heel laagdrempelig, je komt wanneer je kan.”

De groep vrijwilligers is erg enthousiast, zo vinden ze: “Iedereen is prettig in de omgang. Dankzij De Tovertuin hebben we mensen ontmoet die we anders nooit ontmoet zouden hebben. In de pauze drinken we samen gezellig koffie en thee en dan praten we over van alles.”

Iedereen kan bijdragen

Werken in de tuin kan soms best zwaar zijn. Maar lichamelijke klachten hoeven er niet voor te zorgen dat je niet komt. Een tip van Margreet? “Ik vraag gewoon om twee klusjes voor een ochtend, zodat ik niet de hele tijd op mijn knieën hoef te zitten.” Ze vult aan: “Iemand anders komt af en toe helpen en doet zaadjes in de zaaibakken. Er wordt gekeken wat je wel kan en wat niet. Daar zoeken ze een klusje bij.”

“Soms doe je met anderen een karweitje. Of probeer je samen uit te vissen hoe iets werkt. Op een ander moment voer je diepgaande gesprekken tijdens het wieden of ben je in je eentje rustig aan de slag”, vertellen ze.

De Tovertuin

De Tovertuin is een zelfoogsttuin waar men biologisch tuiniert. Daar vertellen Anna Bonnie en Margreet wat meer over. “Het is belangrijk om goed voor de grond te zorgen. Er wordt geen kunstmest gebruikt en er komen hier geen zware machines aan te pas. De grond wordt met zorg bewerkt. Daarnaast vindt er wisselteelt plaatst. Dat houdt in dat gewassen telkens op een andere plek staan. Gewassen groeien dan langzamer. Ze krijgen meer tijd om te groeien, waardoor de smaak veel lekkerder is.”

Help jij mee?

Maar al deze kennis hoef je niet te hebben. De dames doen tot slot een uitnodiging: “Iedereen is welkom, kom erbij! Je kan gewoon eens langskomen, we kunnen je informatie geven of je kan eens een uurtje meedoen om het vrijblijvend uit te proberen.”

De Tovertuin zoekt nieuwe vrijwilligers. Is dit iets voor jou? Meer informatie over deze vacature vind je hier.

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Jan Muijs. Na zijn pensioen was hij op zoek naar zinvol vrijwilligerswerk waarbij hij iets kan betekenen voor anderen. Hij is nu 1,5 jaar maatschappelijk begeleider bij Vluchtelingenwerk en voelt zich daar als een vis in het water.

Vragen die er tijdens de begeleiding voorbij komen zijn Jan veelal niet onbekend. Denk aan het regelen van een energiecontract of het aanvragen van toeslagen. Jan vertelt: “er kwamen ook vragen die ik niet eerder op mijn pad heb gehad. In die gevallen kon ik terugvallen op andere vrijwilligers en op de teamleider van vluchtelingenwerk. Samen kom je er wel uit.”

De begeleiding duurt zes maanden. Welke persoon je begeleidt, wisselt dus steeds. Jan had eerst twee alleenstaande mannen als cliënt. Inmiddels heeft hij ook een echtpaar en een gezin begeleid. Jan begeleidt gemiddeld vier cliënten tegelijk. Daar is hij ongeveer anderhalve dag per week mee bezig. Daarvan zit hij een halve dag op kantoor.

Hoe loopt het?

Bij die begeleiding heeft Jan geleerd om goed zijn grenzen te bewaken. “Als er een nieuwe cliënt is, dan hoor ik de datum van de woningoplevering. Vooraf hebben we via de app al contact. Ik stel mezelf voor en leg uit wat mijn rol is”, aldus Jan. Tijdens de woningoplevering ontmoeten Jan en de cliënt elkaar. Die dag regelen ze samen verschillende praktische zaken zoals de daadwerkelijke inschrijving in de gemeente Epe of de aanmelding bij het waterbedrijf. Vervolgens wordt er een afspraak ingepland. “Er is in het begin, elke keer wel iets te regelen. Samen bespreken we post of e-mails die niet helemaal duidelijk zijn. Ook kijken we bijvoorbeeld hoe iemand lid kan worden van een sportvereniging en hoe iemand meer aansluiting binnen zijn/haar leefomgeving kan vinden”, vult Jan aan. Verder worden de mensen in contact gebracht met Taalpunt Epe voor het leren van de Nederlandse taal. Ook maken we hen wegwijs bij de Voedselbank en bij kringloopwinkels.

‘Je bouwt warm contact op’

Het is dankbaar werk, vervolgt Jan. “Je krijgt er zoveel voor terug. Ik ontmoet allemaal lieve, vriendelijke mensen die respectvol, warm en rustig zijn. Je bouwt een relatie op. Je leert over verschillende culturen. Over wat mensen beweegt, hun geloof en het gezin. Dat vind ik heel boeiend.” Toch heeft zo’n relatie ook altijd een eind, vult Jan aan. “Daar ben ik vanaf het begin duidelijk in.”

Taalbarrière?

Taal kan soms een barrière zijn bij dit werk. Jan vertelt erover: “Ik begeleid nu iemand die alleen een Ethiopische streektaal spreekt. Dan bel ik de tolken-telefoon. Daar werken mensen die vreemde talen spreken en ons helpen.”

Vluchtelingenwerk

Vanuit Vluchtelingenwerk is er een teamoverleg waarbij iedereen de taken onderling afstemt en nauw contact heeft met samenwerkingspartners. “Doordat we elkaar kennen kunnen we sneller schakelen om tot oplossingen te komen”, aldus Jan. Daarnaast zijn er vanuit Vluchtelingenwerk trainingen te volgen. Allereerst is dat de basistraining. Daar komen onderwerpen zoals contact maken, cultuurverschillen en taalbarrières aan bod. Jan vertelt ook over de training ‘omgaan met geld voor begeleiders’ die hij daarna volgde. “Cliënten zijn het niet altijd gewend om online te bankieren. Tijdens deze training krijg je tools om cliënten hierbij te begeleiden.”

Nieuwe vrijwilligers gezocht

Vluchtelingenwerk zoekt nieuwe vrijwilligers die als maatschappelijk begeleider vluchtelingen op weg willen helpen in de gemeente Epe. Is dit iets voor jou? Meer informatie over deze vacature bij Vluchtelingenwerk vind je hier.

EpeDoet! is het vrijwilligersplatform in Emst, Epe, Oene en Vaassen. Hier komt vraag en aanbod rondom al het vrijwilligerswerk in de gemeente Epe samen. EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat ze doen. Deze keer het verhaal van Joop Steenbruggen, chauffeur op de Ventwagen bij de Buurtwinkel van de Passerel: “Het is zó leuk om als chauffeur met de Ventwagen mee te gaan. Je bent echt samen een team.”

“Ik rolde er eigenlijk zo in”

Joop: “In mijn werkzame leven heb ik altijd in de zorg gewerkt. Ik vind het heel leuk om maatschappelijk betrokken te zijn. We kwamen al als vaste klant bij de Buurtwinkel. Het brood is daar erg lekker. Daar zag ik op een dag dat ze een chauffeur zochten en raakte ik aan de praat met Wilco, één van de medewerkers, en dat was een leuk gesprek. En zo ben ik eigenlijk begonnen. Eerst reed ik al op de bestelwagen van de Passerel. Dan ging ik samen met een cliënt de bestellingen van de Buurtwinkel rond brengen naar de klanten. Dat was ook echt leuk om te doen. Nu ben ik één van de vaste chauffeurs die mee gaat op de Ventwagen.”

Met de Ventwagen de wijken in

Hij vertelt verder: “De Ventwagen is een kleine mobiele supermarkt op wielen. Twee cliënten van de Passerel staan in de wagen en doen de verkoop. We hebben dagelijkse boodschappen en versproducten uit de bakkerij bij ons. We staan op vaste plekken in de wijk. Ik rijd de bus alleen maar als chauffeur en ben verder vooral ondersteunend aanwezig. Soms kijk ik even mee als het niet lekker loopt met de kassa of geef ik een klop op de schouder als alles goed gaat. Ik sluit aan bij wat nodig is en de interactie als team is gewoon heel leuk.”

Een kopje koffie erbij…

Volgens Joop vinden de cliënten de dagopbrengst heel belangrijk, dat zegt natuurlijk iets over hoe druk het is geweest. “Maar het sociale contact in de wijk is net zo belangrijk. We schenken gratis een kopje koffie en thee met een koekje erbij. Dat is een mooie manier om met de buurtbewoners in gesprek te komen.”

“Hoe langer ik er werk, hoe mooier ik het vind”, aldus Joop. “Het is echt maatwerk wat ze geven, bij de Passerel. De betrokkenheid van het personeel bij de cliënten en de mogelijkheden die ze zien hoe de cliënten zich kunnen ontwikkelen, heel knap vind ik dat.
Het is heel erg leuk om met de cliënten om te gaan, we hebben een leuk team vrijwilligers die het goed met elkaar kan vinden. De betrokkenheid en waardering vanuit de Buurtwinkel én vanuit de Passerel is groot.

De Ventwagen rijdt vier dagen in de week en staat op vaste plekken in Vaassen, Oene en Epe. Als chauffeur ben je ingepland via een rooster; je hebt je eigen vaste dag maar als het nodig is ruilen we onderling.”
Ben je ook enthousiast geworden en wil je meer over deze vacature weten? Bekijk dan de vacature.

In 2023 zijn 8 vrijwilligers genomineerd voor de prijs Vrijwilliger van het jaar 2023. Vanuit het juryoverleg in november is er een top 3 bepaald. Hieronder op willekeurige volgorde vermeld:

Maandag 8 januari tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe maakte wethouder Gert van den Berg als juryvoorzitter de winnaar bekend gemaakt. Rikie van Duuren is Vrijwilliger van het Jaar 2023. Gefeliciteerd met deze prachtige prijs Rikie!

Na afloop sprak Dick van der Veen Rikie over het winnen van deze prijs. Rikie benoemde hier dat ze dit totaal niet had verwacht. Ze was helemaal verbaasd. Rikie zegt dat ze het graag doet maar juist in verbinding met andere mensen, je kan het niet alleen. Contacten met de medemens, de verbinding met anderen, zou ze nooit willen laten vallen. Ze hoopt haar vrijwilligerswerk nog lang te kunnen voortzetten. Als afsluiting bedankt Rikie alle vrijwilligers voor wat zij allemaal met haar samen doen. Mooie woorden van de Vrijwilliger van het jaar 2023. Nogmaals gefeliciteerd!

De vrijwilligersprijzen zijn een initiatief van Persburo Dick van der Veen, Koppel-Swoe/EpeDoet! en gemeente Epe.