Dit is de vierde bijdrage in het kader van de serie Vrijwilliger van de Maand. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe begin januari 2026.

Anja Gorkink geeft Albanië hoop

Aangestoken door haar zus en zwager Marian en Peter die er werken in het veld zet Anja Gorkink begin jaren twintig de schouders onder de inzameling van goederen namens de stichting Hoop voor Albanië. Ze is de spin het web van een groep met  zo’n 25 vrijwilligers onder wie  een vaste kern  van vijf personen die ervoor zorgen dat  vrachtwagens vol goederen ‘die kant op kunnen gaan.’

Ze organiseert het traject vanaf het aanbod van de goederen totdat het de vrachtwagen in gaat. Vorig jaar gingen er negen vrachtwagens naar Albanië. Goederen bestemd voor mensen die aan de rand van de samenleving verkeren.

“Ik ben  blij dat we dankzij de buurtvereniging opslagruimte in de Zuukerschool hebben verkregen. Helaas wordt die volgend jaar gesloopt en dat brengt voor ons een speurtocht naar een geschikt alternatief met zich mee”, verzucht ze. Met eerst nog de vraag waarom we haar hebben benaderd omdat ze ‘maar één ding’ aan vrijwilligerswerk doet. Dat antwoord is simpel: omdat ze ondanks haar persoonlijke omstandigheden  dat ‘ding’ kan doen met behulp van mensen om haar heen.

Schrik

Inmiddels is ze twee keer in Albanië geweest. “Ik ben heel erg geschrokken van de armoede in het land. Mensen hebben een tekort aan van alles, wonen in piepkleine huisjes, daarbij schieten je de tranen in de ogen. Het geeft me een extra prikkel om met dit werk door te gaan.”

De goederenstroom zwelt aan. “We krijgen spullen van alle kanten. Het is puur mond op mond reclame. In goed overleg zorg ik dat er mensen zijn om het in ontvangst te nemen. Er is goed overleg met de organisatie in Tirana.

De noodlijdende bevolking kan  middels een pastor  of sociaal werker  een verzoek om goederen indienen. Het gaat om spullen ten behoeve van bewoners,  scholen, kinder- en weeshuizen, kraamklinieken. Het betreft kleine meubelen, matrassen, bedden- en linnengoed, incontinentie materiaal, medische hulp- en verbandmiddelen, kraampakketten, producten voor persoonlijke verzorging.,servies/bestek/keukengerei en bedden, muziekinstrumenten enzovoort.

Zelfredzaamheid

“Wanneer de lege vrachtwagen van de stichting in Epe komt, is het hard werken voor het opladen. De goederen moeten vanaf de opslagruimte naar de vrachtwagen te worden gedragen, die op afstand aan de weg staat. Het gehele vervoer gebeurt door vrijwilligers. Ze slapen in de truck uit veiligheidsoverwegingen.

Onder leiding van mijn zwager leert de bevolking om hun huizen te onderhouden, om aardappels  en groenten te verbouwen en voor zover mogelijk in eigen levensbehoefte te voorzien. Het is een land waarin men  zogezegd nooit van een dubbeltje een kwartje wordt, ieder op zich en er is angst dat schaarse bezit wordt weg gekaapt. Het inbrengen van structuur is een kwestie van lange adem waarbij de voortdurende politieke onrust een sta in de weg vormt.”

Volgend jaar komen zus en zwager weer in Nederland wonen. Die hebben inmiddels vier kleinkinderen en willen daar wat meer tijd aan kunnen besteden. De werkzaamheden voor Hoop voor Albanië zetten ze in Nederland voort.

En In het verlengde daarvan zegt Anja:”Voorlopig  denk ik niet om ermee te stoppen.”

Zie de site www.hoopvooralbanie.nl

Foto en tekst: Dick van der Veen

De Vrijwilligersacademie organiseert gratis workshops voor alle vrijwilligers die actief zijn in gemeente Epe, Heerde en Hattem. Want wij waarderen jou als vrijwilliger en geven je de kans om jezelf en je talenten verder te ontwikkelen.

Workshop: Eenzaamheid bespreekbaar maken
Dinsdag 30 september / 19.00 – 21.30 uur / Kulturhus Epe, Stationsstraat 25 Epe

Eenzaamheid bespreekbaar maken vraagt om warm luisteren, een vorm van tussen-de-regels-door luisteren. Je geeft woorden aan wat de ander echt bedoelt, zonder oordeel en vanuit respect voor de ander zodat de ander zich erkend voelt in zijn of haar beleving van eenzaamheid. Wil je leren hoe je het gesprek over eenzaamheid aangaat, volg dan deze workshop. Een trainer van de Luisterlijn geeft deze workshop.

Workshop: Vrijwilligers vinden in veranderende tijden
Woensdag 15 oktober / 19.00 – 21.00 / STIP, Sportlaan 2 Heerde

Veel vrijwilligersorganisaties zoeken vrijwilligers voor vast omschreven vacatures. Soms vinden ze iemand, maar regelmatig blijft zo’n vacature lang niet ingevuld. In deze workshop wordt zicht geboden op de veranderende vrijwilliger. Daar je werving op afstemmen is een must. Een manier van werven waar de potentiële vrijwilliger meer centraal staat. Het is een kunst om een juiste match te vinden tussen de wensen van potentiële vrijwilligers en de behoeften van de organisatie. Twee adviseurs van de Sesam Academie leren je hier meer over.

Workshop: Scholing vertrouwenscontactpersonen (2 bijeenkomsten)
Dinsdag 11 & donderdag 27 november / 19.00 – 22.00 uur / STIP Heerde

Daar waar mensen samenwerken, gaan weleens dingen verkeerd. Soms uit onhandigheid, soms uit emotie en soms vanwege minder gewenste motieven. Als dat je treft, is het fijn dat je ergens terecht kunt met je verhaal. Maar ook dat je op weg geholpen wordt als er meer nodig is dan enkel je verhaal eens vertellen en een luisterend oor treffen. Daarvoor is het handig als (vrijwilligers-)organisaties het een en ander geregeld hebben. O.a. door het aanstellen van een interne vertrouwenscontactpersoon. Deze vertrouwenscontactpersonen hebben enige scholing nodig om hun werk te kunnen doen. Een expert VOG en Sociale veiligheid van het NOV verzorgt deze workshop.

Workshop: GOED omgaan met dementie
Dinsdag 9 december / 19.00 – 21.30 uur / MFC De Marke, Daendelsweg 2 Hattem

Hoe ga je om met mensen met dementie, wanneer je die tegenkomt? Het eerste deel van deze workshop gaat over dementie en het herkennen van dementie. In het tweede deel oefenen we met voorbeelden uit de dagelijkse praktijk. Tot slot bespreken we hoe deelnemers het geleerde kunnen toepassen en geven we tips. De workshop wordt begeleid door twee trainers van Samen Dementievriendelijk.

Workshop: Hoe krijg je een inwonersinitiatief van de grond? Over burgerparticipatie
Donderdag 15 januari / 19.30 – 21.30 uur / STIP, Sportlaan 2 Heerde

Heb je als inwoner een goed idee? En wil je daar handen en voeten aan geven? In deze workshop leer je welke mogelijkheden er zijn. Je krijgt ingrediënten, tips en ervaringen vanuit succesvolle eerdere initiatieven. Kun je daarna aan de slag! Deze workshop wordt verzorgd door de Leefbaarheidsalliantie Gelderland.

Meer informatie & aanmelden? Klik hier

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer spraken we met Marga Stukje en Peter Bregman. Allebei actief als vrijwilliger bij Buurtbemiddeling Epe. “Buren met elkaar aan tafel krijgen en ze samen tot een oplossing laten komen over de overlast die ze van elkaar hebben. Dát is waar Buurtbemiddeling zich voor inzet”, vertelt het duo.

Marga en Peter, vrijwilligers bij Buurtbemiddeling Epe, vertellen bevlogen over hun werk. “Wanneer er overlast is tussen buren en die komen hier zelf niet uit, dan komen wij in beeld”, aldus Peter. “Meldingen komen meestal bij de coördinator van Buurtbemiddeling binnen. Dat gebeurt via de woningbouwvereniging, de gemeente of de wijkagent. Er kan van alles spelen. Geluidsoverlast van blaffende honden of luidruchtig gedrag, maar ook leefstijlen die botsen, al dan niet  door verschillende culturen. Rommel om het huis of slecht onderhouden tuinen kunnen ook tot ergernis en overlast leiden.”

Wanneer een nieuwe melding binnenkomt, zorgt de coördinator voor een match met twee vrijwilligers. Deze gaan als koppel met de melding aan de slag. Bij voorkeur een man en een vrouw samen. “Dit is een bewuste keuze, want de ene inwoner voelt zich meer op het gemak bij een man, de ander bij een vrouw. Dat we dit in tweetallen doen, is erg waardevol. Natuurlijk heeft het te maken met veiligheid. We weten van te voren niet wat we precies kunnen verwachten of met welk gedrag we te maken krijgen. In tweetallen werken houdt onszelf ook scherp. De één voert bijvoorbeeld het gesprek en de ander observeert wat er gebeurt en luistert goed mee. Naderhand kun je ook even samen stoom afblazen. Want ja, we maken best intensieve situaties mee”, aldus Marga.

Peter had al eens een mediator opleiding gevolgd. In zijn werk kon hij dit minder toepassen dan verwacht. Hij wilde hier graag iets mee en kwam toen uit bij het vrijwilligerswerk bij Buurtbemiddeling. Hier kan hij echt iets betekenen voor mensen. ‘Dus jij bent een soort rijdende rechter?’ vragen mensen weleens als hij vertelt over zijn vrijwilligerswerk. Maar nee, dát zijn Peter en zijn collega-vrijwilligers zeker niet. De buutbemiddelaars oordelen niet. “Integendeel”, benadrukt Marga. “Wij luisteren, vatten samen en vragen door. Zo proberen we de verhalen van beide buren op tafel te krijgen. Onze inzet richt zich erop dat zij samen tot oplossingen komen. En als dat dan tot goede afspraken leidt en de mensen kunnen weer prettig naast elkaar wonen… Dan is mijn dag ook weer een stukje mooier!”

Buurtbemiddeling Epe krijgt zo’n 40 meldingen per jaar. Die komen vanuit de gehele gemeente. “Dat zijn aanmeldingen vanuit allerlei rangen en standen. Je weet nooit wat er boven gaat komen na die eerste melding. Dat maakt dit vrijwilligerswerk zo interessant en uitdagend”, besluiten Marga en Peter.
Buurtbemiddeling zoekt een nieuwe vrijwillige buurtbemiddelaar. Is dit misschien iets voor jou? Bekijk dan hier de vacature

Dit is de derde bijdrage in de serie Vrijwilliger van de Maand 2025. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe in januari 2026.

Senioren Emst lopen weg met Marie van Essen

Ze verzorgt al ruim een kwart eeuw buffetten voor 55 plussers in Emst, maar is op meer fronten actief voor senioren in het dorp waar ze geboren en getogen is. Voor Emstenaren behoeft het geen toelichting dat we het over Marie van Essen hebben.

We laten haar graag aan het woord. “Het is dik vijfentwintig jaar geleden dat ik met de kinderen van school de contacten met het dorp miste. In die tijd werd ik gevraagd om koffie te schenken in het Ebbenhuis. Dat deed ik onder meer voor de buurt en voor het consultatiebureau.

Al gauw ontstond de gedachte om een buffet voor ouderen op te starten. Jarenlang in het Ebbenhuis en daarna in de Hezebrink. We doen het met een groep die gemiddeld eens per maand ruim dertig mensen ontvangt. Het eten komt van elders: wij doen alles er omheen, van de feestelijke aankleding tot het administreren en wat verder aan voorbereiding speelt.”

Dat ze bij de dagopvang van ouderen de spin het web is wuift ze weg met de opmerking dat je alleen samen iets in het leven kunt bereiken.

Verrijking

Ze wil graag kwijt dat het haar zelf ook veel heeft gebracht. “ Ik was verlegen, je moest de woorden uit me trekken. Maar op enig moment wezen ze me aan om het buffet te openen en te sluiten. Dat gaat me nu gemakkelijk af, maar ik heb de eerste keer best staan zweten hoor.”

Buiten dit om is ze degene die eens in de veertien dagen een ouderensoos in stand houdt. “Het gaat om een vaste groep mensen, echtparen en alleenstaanden. Het belangrijkste van die bijeenkomsten is het sociale contact. Mensen vertrouwen je van alles toer. Dat blijft uiteraard netjes verborgen. In de zomermaanden gaan we samen fietsen, we hebben sinds kort een jeu de boules baan achter de Hezebrink, regelen een spreker die vertelt over allerlei regelingen en zo nu en dan een bingo. Tussen twee en vier genieten ze ervan.”

Ze vertelt er niet bij dat ze zorgt voor bloemetjes op tafel, cake met slagroom bij de koffie enzovoort.

Wat ze wel graag kwijt wil is een woord van lof voor het bestuur en de vrijwilligers van de Hezebrink die gastvrijheid koppelen aan het mogelijk maken van een gevarieerd programma. “Die mensen geven je alle vertrouwen. Ik open en sluit de deuren, dat gaat allemaal in de dorpse sfeer.”

Ze is verder het aanspreekpunt van de Zitfit, gymnastiek voor senioren. Een hele woensdag per maand en twee tot drie dagdelen per week stopt ze in haar vrijwilligerswerk dat ze voornamelijk uitvoert onder de vlag van Koppel-Swoe.

Het schenken van koffie doet Marie al ruim 25 jaar.

Foto en tekst: Dick van der Veen

Dit is de tweede bijdrage in de serie Vrijwilliger van de Maand. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Epe begin januari 2026.

Jizo vaandeldrager van gemeenschapszin

Jizo van de Valk. Hij verhuisde een jaar of vijftien geleden van Epe naar Emst om zich daar met volle kracht op het verenigingsleven te storten. Iets wat hem in Epe trouwens ook al niet vreemd was. Zijn omgeving noemt hem een alleskunner.

Als secretaris van de speeltuinvereniging vindt hij steeds nieuwe manieren om het de Emster jeugd naar de zin te maken. Maar een nog grotere verdienste die hem moet worden toegerekend is het inrichten van datgene wat lokaal als ‘Het Veldje’ bekend staat.

Hij gaf de beslissende zet aan een plan waaraan Monique Beumer en Eelco Nijhof al een jaar of vijftien sleutelden.

Een flinke lap openbaar groen achter dorpshuis de Hezebrink die in de afgelopen maanden met allerlei fondsen werd ingericht voor multifunctioneel gebruik. Geschikt voor volleybal/badminton, een pannakooi voor één op één of twee tegen twee voetbal, een jeu-de-boulesbaan, geschikt voor diverse evenementen, voor buurtfeesten enzovoort. Met het geld dat Jizo los trok, aangevuld met een bedrag dat uit een potje resteerde, werd het nodige meubilair aangeschaft.

Het ziet er gelikt uit, Emst maakt er inmiddels druk gebruik van. Bij de gemeente groeiende waardering voor het burgerinitiatief. Wat zich ook uitte in de helpende hand. Hoe bijzonder deze inspanning is geweest blijkt uit het de belangstelling van de rijksoverheid die in Emst een kijkje kwam nemen en ging informeren hoe ze dat toch voor elkaar hadden gekregen. “Maar laten we vooral niet vergeten de grote inbreng van de gebiedsregisseur van KoppelSwoe te noemen”, geeft Jizo ons mee.

 Hulpvaardig

In Emst ontdekten ze al snel zijn hulpvaardigheid.

 “Een buurman vroeg aandacht voor de speeltuin. Dat was 50 jaar lang het domein van mevrouw Jonker, die er voorbeeldig toezicht hield. Nu doen we het samen. Ik vind het leuk om spelletjes te bedenken. Je hebt te maken met allerlei vergunningen, met gediplomeerde verkeersregelaars. Het vinden van een vervanger voor het toezicht is zoiets als het zoeken van een naald in een hooiberg. Financieel kregen we door het afschaffen van het oud papier actie best een optater. Maar met ruim 100 leden en wat loyale donateurs lukt het nog om uit de rode cijfers te blijven. Ik probeer bij diverse fondsen geld los te weken, net als met het veldje.

Als je iets samen tot stand brengt geeft dat zoveel voldoening. Ik heb het hele gezin achter me staan. Een creatieve dochter en zoon die ook meehelpen bij diverse activiteiten.”

Nog meer

Daarmee brengt hij het onderwerp op allerlei bezigheden waarmee hij ook de dorpsgemeenschap van dienst is. Vanuit zijn beroep  in de audio visuele sfeer  verzorgt Jizo licht en geluid bij de toneelvereniging. Vijf jaar geleden nam hij samen met Harrie Dijkhof het initiatief voor een volleybalgroep die wekelijks in de Hezebrink het spelletje speelt.

Hij is met de speeltuin en ook privé als gezin bezig om een bijdrage te leveren aan de toptocht als hoogtepunt van het Oranjefeest.

En zo zijn er meer dingen die hij stapelt op datgene aan vrijwilligerswerk waar hij in Epe een aanzet voor gaf. Denk daarbij aan de buurtvereniging Wissel en speeltuinvereniging Jolijt.

“Elke vereniging in Emst weet hem te vinden met zijn kennis en kunde. Hij fietst met Sinterklaas als Piet door Emst, doet beeld en geluid in feesttenten, organiseert een disco in de speeltuin, onderhoudt de contacten met de gemeente. Een echte alleskunner”, zo kwalificeert men hem in de nominatie.

Jizo legt liever de nadruk op datgene wat het hem brengt. “Het is zo mooi om dingen samen geregeld te krijgen. Dat is toch geen belasting”?”

Foto en tekst: Dick van der Veen

Dit is de eerste bijdrage in de serie Vrijwilliger van de Maand. De Vrijwilliger van het Jaar wordt bekend gemaakt tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente begin januari 2026.

Alfred is onmisbaar bij WIOS in Epe

Met zijn inzet van gemiddeld 20 uur per week is Alfred Schouten onmisbaar voor de wandelsportvereniging WIOS Epe. Hij tekent voor het algemeen beheer van het verenigingsgebouw aan de Lohuizerweg en doet nog zoveel meer in het voorbereiden en uitvoeren van activiteiten.

Na een druistige periode in zijn leven kreeg Alfred het bij de stichting De Ontmoeting weer op de rit. Maar de echte zingeving en het plezier plooide zich pas na contacten met zijn buurman Hennie Hanekamp. De laatste is al vele jaren de spin het web bij WIOS.

“Inmiddels is het meneer Hanekamp overgegaan in Hennie. Ik kwam met hem in gesprek over de invulling van mijn bestaan. Het is niet zo gemakkelijk om uit een zwart gat te raken. Ik deed verschillende klussen, onder meer bij de manege, maar dat zware werk kon ik door mijn fysieke beperking niet aan. Het is een kwestie vooral van eraan wennen tussen de mensen te staan en omgekeerd zal dat ook zo voelen.

Hennie is degene bij WIOS die zich dagelijks inzet voor de verenging. Hij liet me vrij om eens een kijkje te nemen bij de herfstkleurentocht. Ik voelde me al gauw opgenomen in de club.

Van het een kwam het ander: folders rondbrengen, spullen brengen naar de Veenhoeve waar toen start en finish van deze tocht plaats vonden.” Alfred komt op stoom als hij zijn verhaal vertelt en tussendoor mensen van Lotus als vaste gebruikers van het verenigingsgebouw aan koffie helpt.

Veelheid

Er ontstond iets wat je een schoolvoorbeeld van een win-winsituatie kunt noemen. Alfred bloeide op en WIOS kreeg er naast Hennie iemand bij die zich ook dagelijks voor de wandelsportverenging verdienstelijk maakt.

Als algemeen beheerder functioneert hij van vier tot zes keer per week en belast zich dan met het openen, zorgen voor verlichting en verwarming, het gebruiksklaar maken van beamer/scherm, koffie/thee zetten, ontvangst van gasten, het in goede banen leiden van het parkeren. Dat is vooral nodig als er activiteiten plaats vinden die ook het gebruik van het aanpalende Rode Kruisgebouw nodig maken.

Bij de Boerenkoolwandeltocht zorgt hij voor de opbouw op vrijdag, brengt de boerenkool op smaak, is de hele zaterdag in de weer en is op maandag van de partij bij het weer opruimen.

De Vlooien- & Hobbymarkt op Tweede Pinksterdag vergt van hem heel veel in de voorbereidende sfeer en ook hier is het opbouwen en opruimen een nog wat grotere opgave.

Bij de Herfstkleurentocht geldt zo ongeveer hetzelfde in een iets kleine omvang.

Alfred doet daarnaast het nodige thuiswerk in de vorm van het snijden van formulieren, nieten, enveloppen etiketteren en inpakken enzovoort.

De Avondvierdaagse kan niet zonder zijn inzet en dat geldt ook voor de bingo avonden. “Het is hier mijn tweede thuis. Dat wil je ook graag ook proper houden. We hebben het pand verduurzaamd met zonnepanelen en het meubilair vernieuwd.”

Wie er rondloopt, vindt de bewijzen. Alles ziet er spic en span uit.

Met zijn uitspraak “Er is voor mijn een leven voor en na kennismaking met WIOS” zet Alfred het hele verhaal in een paar woorden neer.

Foto en tekst: Dick van der Veen