EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Leonie van der Horst, zij is energiecoach bij de gemeente Epe. Leonie vertelt ons dat dit veel meer is dan praktische tips geven om energie te besparen, er zit een groot sociaal aspect aan.
Als energiecoach komt Leonie bij mensen thuis. “Het kan voor mensen een drempel zijn om zo’n gesprek aan te vragen. Het is belangrijk om die drempel weg te nemen”, vertelt Leonie. Eenmaal bij mensen thuis start het vaak met een gesprek en een kopje koffie. “Als energiecoach luister je naar mensen en kijk je mee in de situatie. Per situatie kijk ik welke mogelijkheden er zijn en wat passend is”, vertelt zij verder. Er zijn tal van mogelijkheden: denk aan LED lampen, tochtstrippen of radiatorfolie maar bijvoorbeeld ook het plaatsen van dubbelglas. “Zo gaan we samen op onderzoek in het huis om te kijken waar ik mensen het beste mee kan helpen.” Leonie vult aan: “Het persoonlijke gedeelte is hierbij heel belangrijk. Mensen willen hun verhaal kwijt en soms kan ik mensen ook doorverwijzen met andere vragen die naar voren komen. Zo kan ik handvatten geven en mensen verder helpen, het geeft mij voldoening om een ander te helpen.”
Tijdens zo’n gesprek gaat Leonie samen met de mensen het huis door. Je gaat op zoek naar dingen waar je kleine winst kan behalen. Samen komen ze tot een aantal mogelijkheden die toegepast kunnen worden. Hiervoor maken we een afspraak met ‘de Klusbus’ en zij komen de reparaties uitvoeren. Zo wordt er na een huisbezoek gelijk actie ondernomen. “Het is heel fijn dat ik dit kan doen. Ik vind het mooi en dankbaar”, aldus Leonie.
Hoe gaat het in z’n werk
Wanneer mensen energietoeslag hebben aangevraagd ontvangen ze een brief van de gemeente Epe. Ze kunnen een gesprek aanvragen met een energiecoach. De aanvragen die binnenkomen worden door de gemeente verdeeld onder de energiecoaches. Zo ontvangt Leonie gegevens van mensen voor een gesprek. Dit gesprek plant ze zelf met mensen in, wat het vrijwilligerswerk erg flexibel maakt. “We zijn nu met 10 energiecoaches. Een gesprek doe je altijd zelfstandig. We zien elkaar onderling en wisselen dan samen ervaringen en kennis uit. Daarnaast is er een energieadviseur vanuit de gemeente Epe die ons ondersteund”, aldus Leonie.
Ga jij als energiecoach aan de slag?
“Als energiecoach is het belangrijk dat je interesse hebt in duurzaamheid en hier voorstander van bent. Ik dacht vaak ik wil graag andere mensen helpen. Als jij dat ook wilt kun je hiermee erg veel betekenen voor mensen”, vertelt Leonie. Wanneer je als energiecoach aan de slag gaat volg je hiervoor een training waarvan je een certificaat krijgt. Gemeente Epe is op zoek naar nieuwe energiecoaches! Wil jij ook als energiecoach aan de slag? Meer informatie en contact via www.epedoet.nl/vacatures.


EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat ze doen. Deze keer een gesprek met Peter den Hond. Hij werkt iedere maandag als vrijwilliger bij de democratische school Vivanto. Peter vertelt: “Ik had gewild dat ik al veel eerder op zo’n school als dit had mogen werken. Hier word ik echt blij van.”
Vivanto is in september 2021 gestart in Epe met een vorm van onderwijs die nieuw is in de regio: de kinderen leren op natuurlijke wijze van het leven. Vivanto is een democratische school. Kinderen zijn eigenaar van hun eigen leren en geven mede vorm aan de school. Peter: “Het is zo mooi om te zien dat het onderwijs hier echt om het kind gaat.”
Peter is altijd docent geweest en heeft les gegeven, in tekenen, techniek, biologie en handvaardigheid. De laatste school waar hij les gaf was op de Noordgouw in Heerde.
Het lesgeven werd steeds ingewikkelder, er kwam steeds meer bij kijken. Peter liep er tegen aan dat het hele huidige onderwijssysteem de kinderen en hun ontwikkeling geen recht deed. Het ging niet om de kinderen, maar om de prestatie. Het werd steeds minder leuk.
Ongeveer een jaar geleden heeft Peter zich aangemeld als vrijwilliger bij Vivanto. Peter: “Ik las de uitgangspunten van Vivanto en dacht; Dat is mooi! Dat is precies wat ik zoek! Ik heb gebeld en gevraagd of ze nog een vrijwilliger konden gebruiken. En werk ik hier nu met veel plezier. Een kind word hier gewoon blij. Er waren kinderen die wilde aan het einde van de dag niet meer naar huis, zo leuk vonden ze het hier.”
In de ochtend wordt er gestart met een kringgesprek. Ze werken vraaggericht vanuit het kind. De kinderen zelf geven aan waar ze mee vandaag aan de slag willen gaan en als vrijwilliger ondersteund Peter hier de kinderen dan in.
Peter vertelt: “Soms geef ik bijvoorbeeld een workshop met drums. Dat breng ik dan aan het begin van de dag in tijdens het kringgesprek. Kinderen kunnen zich dan opgeven als ze dat willen. Maar ze kunnen ook iets heel anders bedenken. Dan ga ik daar in mee. Ze vragen dan of ik mee wil naar het gymlokaal”.
De kinderen krijgen hier geen vakken zoals rekenen en schrijven. Maar ze leren vanuit zichzelf, het ontdekkend leren. Wat zij kunnen en willen om zich verder te ontwikkelen als mens. De kinderen van nu zijn ook anders dan de kinderen van vroeger. Ze leren hier een eigen verantwoordelijkheid te hebben over wat ze doen. Zij hebben hier een keuze in. Met liefde en respect, dat zijn hier de uitgangspunten.
Peter: “Kom ook hier, en word gelukkig. Er is altijd wel iets te doen. Neem bijvoorbeeld onze mooie moestuin. Die ligt er echt prachtig bij, dat hebben ze samen goed gedaan”
Word jij hier nou ook enthousiast van? Ben je (al dan niet gepensioneerd) vakdocent of leerkracht, of ben je enthousiast hobbyist/specialist, vind je het leuk om kinderen te inspireren en ze het leven zelf bij te brengen? Neem dan contact met op met Marika Selis, 06-14522799 of Haley Berghuis, 06-30844744 of kijk op de website.


EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat ze doen. Deze keer een gesprek met Hennie Kamphuis. Zij werkt een aantal uur per week als vrijwilliger in de bakkerij van De Buurtwinkel in de wijk Burgerenk in Epe. Hennie vertelt: “Het is zo leuk om te doen en ik voel me zo ontzettend gewaardeerd. Ik ga er elke keer heel blij weg.”
De Buurtwinkel hoort bij Stichting De Passerel. De Passerel ondersteunt mensen met een beperking om hun eigen leven te leiden en zelf keuzes te maken. De Buurtwinkel is een supermarkt met een eigen bakkerij waar vers brood, gebak en koek gebakken en ingepakt wordt.
Nadat Hennie met pensioen is gegaan bij Buurtzorg Vaassen en 45 jaar in de zorg heeft gewerkt, vindt ze het tijd voor iets anders. Ze vindt het belangrijk om haar steentje bij te dragen en wil iets terug doen
voor de maatschappij. Ze gaat vrijwilligerswerk doen bij een zorgboerderij, maar na een tijdje komt ze erachter dat dit toch niet bij haar past. Ze informeert bij De Buurtwinkel of daar vrijwilligerswerk kan doen. Ze is toen meteen ‘ingepikt door de bakkers’, zoals ze zelf zegt. “Er was direct een klik tussen mij en de collega’s in de bakkerij.”
Een groot team
In de bakkerij werken mensen met een verstandelijke beperking die begeleid worden door een aantal professionele begeleiders en vrijwilligers. Hennie is één van die vrijwilligers die de cliënten, cliënt-collega’s noemt Hennie ze zelf, begeleidt. “Iedereen laat z’n handen wapperen. Soms zeggen cliënt-collega’s zelfs tegen mij; ‘Nee Hennie, dat doen we niet zo’. We zijn één groot team.”
Eerst koffie
“Ik begin de ochtend altijd eerst met koffie”, zegt Hennie. “Daarna ga ik de client-collega’s helpen met inpakken en afwegen of help ik met bestellingen in pakken. Verder controleer ik wat de cliënt-collega’s allemaal doen. Zo maakt de ene cliënt-collega het deeg klaar voor de broden, kneedt de andere het deeg voor een appeltaart en versiert weer een ander een taart.”
Vrijheid als vrijwilliger
Naast de vrolijkheid, gezelligheid en waardering die ze ervaart tijdens het werken bij De Buurtwinkel, vindt Hennie de vrijheid ook heel prettig. “Alles is in overleg mogelijk. Als je een keer niet kunt, dan is dat geen probleem. Dan kom je gewoon op een ander moment.” Hennie zegt dat ze vrijwilligerswerk doet om iets voor een ander te betekenen, maar ook voor jezelf. Ze besluit: “Ik word heel blij van mijn vrijwilligerswerk bij De Buurtwinkel en ik gun iedereen dit blije gevoel!”
Vrijwilligerswerk bij De Buurtwinkel
De Buurtwinkel is op zoek naar iemand die voor een aantal uur per week de cliënt-collega’s van De Passerel kan ondersteunen bij hun werk. Het aantal uur en de dag is in overleg met De Buurtwinkel aan te passen naar jouw wensen.
Lijkt het jou ook leuk om de collega’s van de bakkerij te helpen? Wil jij ook dat blije gevoel ervaren waar Hennie het over heeft? Neem dan contact op met De Buurtwinkel via telefoonnummer 0578 62 72 33 en vraag naar Mark, Nico of Jorrit.


EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat ze doen. Deze keer gingen we in gesprek met Hennie de Wilde. Zij is werkzaam op één van de woongroepen van woonzorglocatie ’De Speulbrink’ van Viattence in Vaassen. Hennie: “Het is zó divers, er is altijd wat te doen. Het is net een groot gezin waarin je van alles doet om de mensen een fijne dag te bezorgen.”
Hennie heeft altijd met veel plezier op haar kleinkinderen gepast. Op een gegeven moment zijn de kleinkinderen groot en kom je in een andere fase van je leven terecht. Dan ga je je tijd anders indelen. Ze kreeg van de buurvrouw een tip dat ze mensen zochten voor het ondersteunen van activiteiten bij De Speulbrink in Vaassen. Dat leek Hennie wel wat en zo is ze in 2006 begonnen met vrijwilligerswerk.
Woongroep
Inmiddels begeleid ze geen activiteiten meer en werkt Hennie al 6 jaar met veel plezier op één van de woongroepen. Hier wonen mensen met lichte dementie of lichamelijke beperkingen, die niet meer thuis kunnen wonen. Ze hebben daar hun eigen slaapkamer en één grote gezamenlijke woonkamer. Hier komt iedereen samen.
Hennie: “De meiden die er werken maken het ook echt leuk om er als vrijwilliger te zijn. Je hoort echt bij het team.”
“Meestal begin ik in de ochtend, ik werk van 9.00 tot 13.00 uur. Na de lunch ga ik weer naar huis. Dan zijn de verpleegkundigen iedereen aan het wakker maken en helpen met opstaan. Ik ben dan al in de woonkamer en help de mensen met ontbijt maken of ik ondersteun bij het eten. Het is gewoon fijn als er al iemand is als de bewoners binnenkomen. Een vriendelijk gezicht die je goedemorgen wenst”, zegt Hennie.
Je bent als vrijwilliger niets verplicht. Het kan dus heel wisselend zijn wat je doet, je hebt daar veel vrijheid in. De éne vrijwilliger vindt het fijn om samen met iemand de krant te lezen, de ander steekt graag de handen uit de mouwen.
Hennie: “Ik vind het fijn om de huishoudelijke klusjes te doen. Als het ontbijt opgeruimd is, pak ik het strijkgoed. Ik ga dan strijken in de woonkamer. Gewoon gezellig en huiselijk. En in de winter maak ik altijd een grote pan erwtensoep, heerlijk vinden ze dat! Het is zulk dankbaar werk, de mensen zijn echt blij met je.”
Gesprekjes
Het mooiste aan het werk vindt Hennie de gesprekken met de bewoners. “Het ontdekken wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Ja, dat zijn mooie gesprekken. Kleine momentjes van herinneren en de eigen beleving, die dan weer even naar boven komt. Het contact is niet vanzelfsprekend door de dementie van de mensen. Soms duurt het even voordat er een band opgebouwd is”, vertelt Hennie. “Als ik weer naar huis ga, denk ik: wat hebben we het weer gezellig gehad vandaag!”
Meld je aan!
Wil je graag iets betekenen voor een ander? Ook al heb je maar een uurtje in de week tijd, meld je aan! Het is zo fijn om iets te kunnen betekenen voor een ander. Het is heel dankbaar werk en er is genoeg te doen. Naast het werken op de woongroep zijn er ook andere mogelijkheden op De Speulbrink. Bijvoorbeeld bij de zanggroep, het koersballen of bij het sjoelen. Bel gerust naar Viattence voor meer informatie!”
Ben jij enthousiast na het lezen van dit verhaal? Meer informatie vind je hier.


EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gaan we in gesprek met Michel Jansen. Hij coördineert de tuinwerkzaamheden bij Intraverte.”Het is een prachtige plek, een oase van rust. Heerlijk om hier in een gemoedelijke sfeer samen te werken”, aldus Michel.
Via EpeDoet! is Michel vorig jaar in contact gekomen met Intraverte. Als coördinator coördineert hij alle binnen- en buitenklussen. Er worden tal van werkzaamheden gedaan. ”Denk aan het aanleggen van de tuin, maar ook onderhoud zoals: snoeien, maaien, wieden of planten. We gaan een kas neerzetten en hierin plantjes poten. In de wintermaanden doen we minder in de tuin en dan doe ik werkzaamheden in het gebouw en de schuren op het terrein”, vertelt Michel. Daarnaast zijn er kippen op het terrein, die we verzorgen en waarvoor we een ren gaan bouwen. Het terrein bevindt zich bij de voormalige La Chevalierschool op Landgoed Tongeren in Epe. Michel is hier twee ochtenden in de week van 9 tot 12 uur aanwezig voor de tuinwerkzaamheden.
“Er is ruimte voor mijn ideeën”
Michel heeft het erg naar zijn zin op deze plek. “Het is een plezierige omgeving en de mensen zijn erg hartelijk en fijn om mee samen te werken. Hier moet niks. We doen klussen als het kan. Dat geeft een gemoedelijke sfeer en dit geeft mij rust. We doen alles in overleg. Er is ruimte voor mijn ideeën. Het is fijn dat ik kan meedenken en gehoord wordt.”
Zoals gezegd zit het terrein bij de voormalige La Chevalierschool op landgoed Tongeren. Volgens Michel een prachtige plek en een oase van rust. “Ik kan dat goed gebruiken. Ik merk dat ik er ook rustig van wordt”, aldus Michel.
Volop plannen, help jij mee?
“We zijn bezig met de plannen voor de buitenruimte. Het zou leuk zijn als er een paar mensen bij komen. Dan hebben we een team om samen klussen te doen en aan de slag te gaan”, beëindigt Michel zijn verhaal. Ben jij enthousiast na het lezen van dit verhaal? Intraverte is op zoek naar mensen die willen helpen met de tuinwerkzaamheden. Hou jij van natuur, tuinieren en samen klussen oppakken? Je vindt meer informatie hier.


EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Mieke Schilder. Zij is chauffeur bij de Vrijwillige Hulpdienst Vaassen. Heel bevlogen en vol enthousiasme vertelt Mieke hierover: “Je brengt mensen ergens naar toe. Ik vraag of iemand lekker zit, breng ze ergens heen en loop even mee. Je bent een luisterend oor voor mensen. Het is heel divers en mooi om te kunnen doen.”
Mieke is 71 jaar en woont in Vaassen. Ze heeft altijd in het onderwijs gewerkt en na haar pensioen heeft ze eerst een tijdje niks gedaan. “Even niks hoeven was heerlijk”, vertelt Mieke. Ze sprak iemand van de Vrijwillige Hulpdienst en zo is het chauffeurswerk op haar pad gekomen. Hier heeft ze echt geen spijt van, want het bevalt erg goed. “Je bent nooit te oud om te leren en het is leuk om te doen”, aldus Mieke.
Chauffeur
Als chauffeur word je in de ochtend gebeld om te overleggen over de ritten. Vaak voor de komende dagen maar soms ook op de dag zelf. Hierbij wordt overlegd welke vragen er liggen en wordt samen gekeken wat wel en niet past. “Het is heel divers. Ik breng bijvoorbeeld iemand naar de kapper, de dierenarts of naar het ziekenhuis in Apeldoorn”, vertelt Mieke.
Soms brengt Mieke mensen weg die ze in overleg later weer ophaalt. “Tussendoor ga ik even boodschappen doen of een klusje in huis. Maar soms zijn het ook korte ritjes in de buurt. Dit kost me soms nog geen 15 minuten. Het chauffeurswerk is echt een verrijking en het kost geen enkele moeite.”
Samen naar het ziekenhuis
Een rit kan naar het ziekenhuis gaan. “Ik overleg met diegene of ik beneden wacht of mee ga naar de wachtkamer. Voor mensen is het fijn dat er iemand mee is, die ze één op één begeleidt”, vertelt Mieke. “Soms is iemand gespannen zijn voor de afspraak die gepland staat. Je bent een luisterend oor voor mensen. Het is geruststellend dat ze weten dat je op ze wacht. Eenmaal terug willen mensen graag hun verhaal kwijt, dan is het prettig dat je er bent. Het is heel bijzonder. Fijn om te zien dat mensen het waarderen dat je luistert en even helpt.”
Mieke heeft zelf in het onderwijs gewerkt. “Ik praat makkelijk, ben toegankelijk en geïnteresseerd in mensen. Vanuit mijn beroep heb ik veel verschillende ouders en kinderen ontmoet. Voor mij is iedereen gelijk.”
Je reist met iemand mee
Naast het flexibele chauffeurswerk is Mieke betrokken bij de groep vrijwilligers die mensen met dementie naar Buitenplaats de Poel brengt. “Dit was vanaf de eerste keer geweldig. Hiervoor wordt elke maand een rooster gemaakt en dit gaat om vaste momenten. Als chauffeur kun je vooraf aangeven welke momenten uitkomen. Ik heb geen ervaring met mensen met dementie. Ik stel algemene vragen. Zo vraag ik bijvoorbeeld naar vroeger of de middag fijn is geweest. Het is heel leuk, er komen hele verhalen. Ik leer er zelf ook van.”
Ga jij als chauffeur aan de slag?
Volgens Mieke moet je het gewoon doen. “Het is een verrijking en geeft je een goed gevoel. Het kost haast geen moeite, soms luister je alleen. Je geeft iets, maar je krijgt er ook iets voor terug.”
Ben jij enthousiast na het lezen van dit verhaal? De Vrijwillige Hulpdienst Vaassen is op zoek naar nieuwe chauffeurs. Breng jij mensen straks naar het ziekenhuis of de kapper? Je vindt hier meer informatie.
