EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Nienke Lavooij. Zij is één van de vrijwilligers die Klets & Koek in Vaassen begeleidt. Klets & Koek is een ochtend voor vrouwen die als nieuwkomer naar Vaassen zijn gekomen. Ze begint gelijk te vertellen wat er zo leuk is aan Klets & Koek. “Ik doe het met veel plezier en het voelt niet als werk. Je ziet groei bij de vrouwen, dat is mooi om mee te maken. En je legt vriendschap over grenzen, dit opent je blik naar buiten.”

Klets & Koek is een koffie-ochtend voor nieuwkomer vrouwen. De groep draait nu zo’n vier jaar en Nienke is hier vanaf het begin bij betrokken. “Op dit moment komen er veel Syrische vrouwen maar iedereen is welkom. Het is een groep met veel jonge vrouwen, ze zijn heel sociaal en gericht op de maatschappij”, vertelt Nienke. De invulling van de ochtend kan heel wisselend zijn: in gesprek zijn met elkaar, een spel spelen, sportieve activiteiten doen of praktische vragen bespreken. “Alles wat er gedaan wordt, draagt ook weer bij aan de taalontwikkeling van de vrouwen.”

In de praktijk

Nienke vertelt: “In corona tijd wilden de vrouwen graag sporten. Toen stond ik dus sportlessen te geven vanaf mijn mobiel. We gaan sindsdien ook samen wandelen. Er worden vragen gesteld. Dit kunnen hele praktische vragen zijn maar we spreken ook over intieme onderwerpen.”

Er volgt een ander mooi voorbeeld. “Voor sommige vrouwen geldt dat ze plots gevlucht zijn en alles achter moesten laten. Eén van de vrouwen had er veel moeite mee dat ze haar trouwfoto’s niet meer had. Er is een trouwjurk geregeld en we hebben opnieuw een klein feestje gevierd en deze foto’s gemaakt”, zegt Nienke.

Het zijn allemaal vrouwen uit Vaassen, waar Nienke zelf ook woont. Naast de ochtend kom je elkaar tegen in het dorp, dat vindt Nienke echt een kracht van Klets & Koek. “Even een praatje maken en kijken hoe het met elkaar gaat. Ook dat draagt weer bij aan de taalontwikkeling”, vertelt ze.

Heel flexibel

Vrijwilligerswerk bij Klets & Koek is heel flexibel. Elke woensdag komt men van 9.30 tot 11.00 uur bij elkaar. Er is een groep vrijwilligers die roulerend deze ochtend begeleidt. Hiervoor wordt een rooster gemaakt. Zo kun je zelf aangeven wanneer het voor jou uitkomt. Daarnaast zijn er momenten waarop de groep even stil ligt, denk aan de ramadan en schoolvakanties.

‘Je groeit met de groep mee’

“Je groeit met de groep mee en sluit hierbij aan”, vertelt Nienke. “Door de gesprekken met de vrouwen ga ik ze steeds beter begrijpen. Ze vertellen over hoe hun situatie in Syrië was, bijvoorbeeld over het huis en de familie dichtbij. Vrouwen vertellen over hun ouders die ze niet kunnen bezoeken. Je kunt je voorstellen hoe dat moet voelen”, vult ze aan.

We vroegen haar wat er belangrijk is voor een vrijwilliger. Ze zegt: “Het is noodzakelijk om rustig en langzaam te praten en om eenvoudig Nederlands te gebruiken zodat je begrepen wordt. Het is goed dat je initiatief durft te pakken maar het bijvoorbeeld ook durft te benoemen als de vrouwen terug vallen in hun moedertaal.”

Help jij straks ook bij Klets & Koek?

Klets & Koek is op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Wil jij net als Nienke eens in de zoveel tijd deze ochtend begeleiden? Reageer dan hieronder. Ze vertelt je wat dit vrijwilligerswerk zo onderscheidend maakt: “Het contact met elkaar is erg mooi. Contact met andere culturen, het is heel stimulerend en leuk om te ervaren. Je krijgt er wat voor terug, het is echt een wisselwerking onderling”, besluit Nienke. “Mensen kom, het is super leuk om te doen!” Meer informatie vind je hier.

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Joop Egeter. Hij is secretaris van de stichting Veluws Museum Hagendoorns Plaatse, waarvan hij zelf zegt: “Het is schitterend werk!”

“Je houdt iets in stand wat anders niet meer zou bestaan”, begint Joop veelzeggend te vertellen. Als bestuurslid draag je bij aan het behoud van cultureel erfgoed. “We maken beleidsplannen, kijken naar nieuwe exposities en andere museale onderwerpen, bedenken hoe we het museum aantrekkelijker kunnen maken en hoe we een bredere doelgroep kunnen bereiken. Dit zetten we als bestuur uit en hiervoor dragen we samen verantwoordelijkheid”.  Joop vertelt verder: “Als bestuur staan we achter onze directeur Patrick Reeuwijk. Hij draagt de visie van het museum uit naar onze vrijwilligers en als bestuur dragen we het weer uit naar buiten. Bijvoorbeeld richting de gemeente of stichtingen zoals Erfgoed Gelderland”. De afgelopen jaren heeft het bestuur plannen gemaakt om het museum aan te passen aan de eisen van deze tijd. Het bestuur werkt daar hard aan, samen met de directeur en de vrijwilligers. “We zijn er nog lang niet, maar de eerste stappen zijn gezet” vertelt Joop.

Het werk van de secretaris

Als secretaris is Joop een aantal uren per week actief. Hij verzorgt de verslaglegging van de vergaderingen, verzorgt de administratie en de archivering en houdt zich bezig met, het meerjarenplan en de jaarverslagen van het museum. Joop vertelt: “De werkzaamheden zijn gegroeid. Het is erg divers”. Het werk als secretaris van Veluws Museum Hagendoorns Plaatse is volgens Joop zinvol en boeiend omdat je bijdraagt aan een organisatie die belangrijk is voor de geschiedeniskundige regionale ontwikkeling. “Je laat het verleden zien en ervaren en de invloed, die dit op het heden en de toekomst heeft. Je geeft mensen een ‘oh ja-beleving.’ “Je bereikt jong en oud op verschillende manieren en dat is erg leuk” zegt Joop.

Het gaat om beleven, doen en voelen

Wanneer je positieve geluiden hoort van bezoekers over het museum is dat natuurlijk een groot compliment. Joop vertelt: Een museum is niet meer, zoals vroeger, een verzameling waar je alleen maar naar mocht kijken. Nee, het gaat om het beleven, mensen iets laten doen en voelen. Dat geeft emoties, prachtig om te zien.” Joop vult het aan met een voorbeeld: “Onze tentoonstelling 75 jaar vrijheid laat je beleven en voelen hoe het is om, verstopt op de hooizolder, in een onderduikplek te kruipen. Zelf te ervaren hoe klein de ruimte is, dat je een dunne strozak, weinig water en maar een klein lampje hebt. Ook laten we zien hoe het is om geen elektriciteit te hebben en dit zelf op te wekken door te fietsen.”

Naast tentoonstellingen geven ze lessen op basisscholen van Epe, Heerde, Hattem en Oldebroek. Joop is hier nauw bij betrokken als coördinator educatie. Joop vertelt: “De jeugd is zich op een goede manier bewust van het verleden.  Dit mag niet verloren gaan en hier dragen we ook aan bij.”

Je houdt de geschiedenis in ere

“Je bereikt veel mensen en doet ze een plezier. Je houdt de geschiedenis in ere en zorgt dat niemand snel vergeet hoe het vroeger was. Verder maken we mensen bewust hoe snel veranderingen thans gaan”, vertelt Joop. “Dat we dit als bestuur mede mogelijk mogen maken, is toch fantastisch. Daar doe je het voor! Daarom hoop ik op een goede opvolger, want ik ga er binnenkort mee stoppen”, zegt Joop.

Ben jij Joop zijn opvolger/ster?

Aan het einde van dit jaar heeft Joop twee termijnen van 4 jaar volbracht. Hij hoopt voor die tijd zijn opvolger in te kunnen werken. “Het is een functie die er toe doet maar ook de nodige tijd vraagt. Dit werk moet echt doorgaan, dus mensen, meld je aan!”, sluit Joop af.

Neem jij de werkzaamheden van Joop over en draag je daarmee bij aan het in stand houden van ons cultureel erfgoed? Veluws Museum Hagendoorns Plaatse is op zoek naar een nieuwe secretaris. Je vindt meer informatie via EpeDoet!

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt die vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Peter de Beer. Hij is bijrijder en chauffeur op Dierenambulance OverGelder. “Dit is nuttig en uitdagend werk waar je iets van leert. Het zit vol verrassingen”, zegt Peter.

Dierenambulance OverGelder is onderdeel van de Dierenbescherming en heeft als werkgebied gemeente Apeldoorn, Brummen, Deventer, Epe, Lochem, Voorst en Zutphen. Dierenambulance OverGelder bestaat uit drie teams: Apeldoorn, Zutphen en Deventer. “Samen zorgen deze teams ervoor dat er minstens één ambulance op de weg is. In de drukke periodes in het voorjaar en de zomer rijden we met twee ambulances”, vertelt Peter. Hij vult aan: “Je rijdt altijd met z’n tweeën op de ambulance, bijrijder en chauffeur. De chauffeur zorgt ervoor dat de ambulance veilig en snel op de plek komt waar het dier in nood is. De bijrijder houdt contact met de meldkamer en melders en vult van elke melding een formulier in. Zodra je op de locatie bent werk je als team samen.

De dierenambulance werkt voor huisdieren en wilde dieren. Voor grote dieren zoals reeën en herten wordt de boswachter ingeschakeld. Er komen meldingen binnen voor allerlei dieren. Zo divers als de dieren zijn, zo divers is ook het team. “Het is een gemêleerd gezelschap. Ik kom zelf uit de bankwereld, andere zijn mensen werkzaam in het onderwijs of hebben een logistieke functie. Dat maakt het erg leuk”.

Op de ambulance

Als nieuwe vrijwilliger draai je eerst als aspirant mee. Dan rij je mee met een ervaren chauffeur en bijrijder. Je leert in de praktijk en krijgt cursussen. In het werk heb je zo’n 80 procent contact met mensen en ben je de rest van de tijd bezig met dieren. “Samen met collega’s maak je plannen. Je staat er nooit alleen voor. Naast je collega’s op de ambulance hebben we een heel netwerk om op terug te vallen. Denk daarbij aan de verschillende opvanglocaties”, zegt Peter.

De Dierenambulance werkt samen met de verschillende hulpdiensten. “Bijvoorbeeld met Rijkswaterstaat als er een zwaan op de snelweg zit. Ook werken we samen met de politie als er dieren in een woning opgehaald moeten worden. We schakelen de brandweer in,  wanneer er een kat in een boom zit”.

Een dienst op de ambulance is altijd anders. In het voorjaar zijn er bijvoorbeeld veel meldingen van jonge dieren in nood. “De jongen dieren brengen we naar de gespecialiseerde opvang. Hier worden ze opgevangen tot ze weer kunnen worden uitgezet. Het is bij sommige dieren heel belangrijk dat ze weer op de vindplaats worden uitgezet. Daarom noteren we die altijd”, vertelt Peter.

Past deze dankbare klus bij jou?

Het is belangrijk om je er bewust van te zijn wat dit werk van je vraagt, vult Peter aan. “Het is niet alleen maar leuk, je krijgt ook met dode en gewonde dieren te maken.” De dierenambulance is zeven dagen per week 24 uur per dag bereikbaar. “We werken in diensten met verschillende tijden, ook in het weekend of nachtdiensten”, vertelt Peter. Je draait twee diensten per week en één keer per maand een weekend- en nachtdienst. Hierbij wisselt het per seizoen hoe druk het is. Dit is de drukke tijd. Als je dienst begint, sta je klaar en dan rijd je van melding naar melding. Maar in de winter heeft de chauffeur de bus thuis staan en haalt hij de bijrijder op als er een melding is”, zegt Peter. “We vragen best veel van onze vrijwilligers, dat beseffen we. Ga voor jezelf na of dit bij je past”, zegt Peter.

“Het werk op de dierenambulance is enorm afwisselend en leerzaam. Maar bovenal dankbare klus. Het is nuttig, geeft voldoening en draagt bij aan mens en dier. Als je iets met dieren hebt, dan zou ik zeker reageren. Het is uitdagend, je leert ervan en het zit vol verrassingen”, sluit Peter af.  

Dierenambulance OverGelder is op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Zet jij je straks net als Peter in voor de dierenambulance? Je vindt meer informatie via EpeDoet!

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer vertelde Jon Dogger aan Viattence over zijn vrijwilligerswerk bij de cliëntenraad.

Jon Dogger is 65 jaar en sinds 2017 vicevoorzitter van de cliëntenraad in Wezep. Vanaf medio 2023 neemt hij het stokje over van de huidige voorzitter. We spraken met hem over zijn drijfveren om bij de cliëntenraad van Viattence te gaan en naar zijn ervaringen.

Ik wil mijn (extra) tijd goed besteden

“Ik kom oorspronkelijk uit Twente, maar ben voor de liefde in Wezep beland in de jaren ’90. Mijn moeder woonde altijd nog in Hengelo. Toen het voor haar niet meer ging om thuis te wonen, hebben we een plek voor haar gevonden in woonzorglocatie Weidebeek. Ze heeft daar met veel plezier gewoond tot ze in 2019 is overleden. Ambtelijk secretaris Eipie van den Bosch vroeg mij destijds of ik bij de cliëntenraad wilde komen. Met het zicht op mijn pensioen en het goed besteden van mijn tijd, heb ik dit gedaan. Mijn rol is nu wel iets algemener dan toen ik startte, aangezien ik geen directe ervaring vanuit de locatie meer inbreng. Nu denk en adviseer ik meer mee op grote lijnen vanuit mijn eigen werk- en managementervaring.”

Onderwijs als rode draad

Van Duitse Taal- en Letterkunde, tot jeugdhulpverlener, tot teammanager jeugdhulpverlening tot onderwijsmanager in de autotechniek. De rode draad in Jon’s carrière is onderwijs. “Je bent eigenlijk nooit uitgeleerd. We zijn vaak geneigd om een blauwdruk neer te leggen binnen organisaties van hoe dingen moeten gebeuren, om dingen over te nemen van mensen of uit handen te pakken. Vanuit het onderwijs ben ik juist gewend om mensen zo lang mogelijk zelf dingen te laten doen, nieuwsgierig te zijn. Dat is niet leeftijdsgebonden. In iedere situatie kun je deze zienswijze weer toepassen. Voor de bewoners bij een woonzorglocatie geldt bijvoorbeeld dat zij gebruik maken van heel veel voorzieningen, dus waarschijnlijk hebben zij hier ook de beste ideeën voor.

Ook heb ik vanuit mijn onderwijservaring kennis van veranderingen in generaties. Ik heb me altijd in verschillende leeftijdsgroepen moeten verplaatsen, hierdoor kan ik me nu ook beter verplaatsen in de belevingswereld van cliënten en bewoners van Viattence. Hiernaast zie je dat mensen steeds mondiger worden, ook ouderen. Je zult hier op een andere manier mee om moeten gaan.”

Leren luisteren is heel belangrijk

“In de jeugdzorg heb ik op een afdeling gewerkt, ik weet dan ook welke dynamiek hier leeft. Vanuit de opleiding SPH (Sociaal Pedagogische Hulpverlening) die ik tijdens deze baan heb afgerond, weet ik dat luisteren heel belangrijk is en heb ik goede gesprekstechnieken geleerd. In mijn functie als manager geldt dit nog steeds. De kern van mijn huidige baan is communicatie en goed omgaan met mensen. Deze kennis en ervaringen kan ik goed toepassen binnen mijn rol als cliëntenraadslid.”

Ieder lid heeft zijn eigen bijdrage

“Binnen de cliëntenraad ben ik iemand van de grote lijnen, bijvoorbeeld als het gaat over financiën en nieuwbouw. Mijn kracht is om het overkoepelende plaatje te zien. Ik ben gewend om te denken op managementniveau, dus dit is nu ook mijn toegevoegde waarde. Hoe gaan we vormgeven aan de organisatie? Naast mij zijn er ook leden die meer een praktische inbreng hebben. Die bijvoorbeeld ook als vrijwilliger werken en nog een naaste hebben binnen Viattence. Juist de combinatie tussen hen en mij is heel goed. We laten iedereen in z’n waarde en geven elkaar de ruimte. Niemand heeft een vaste portefeuille, per vergadering kijken we welke onderwerp bij welk lid past.”

Ik krijg er energie van!

“De cliëntenraad in Wezep is absoluut geen clubje van gepensioneerden die ‘een beetje vrijwilligerswerk’ doen en kijken hoe subsidies besteed kunnen worden. We zijn een bijzonder mondige cliëntenraad. We vinden dat op de gebieden waar we als raad verantwoordelijk voor zijn, ze ook niet om ons heen moeten kunnen. Daar krijg ik energie van. Ik vind de dynamiek leuk, we hebben een bijzondere positie in de organisatie. We zitten niet direct in de organisatielijn, maar we zorgen er wel voor dat we een stem krijgen door het inbrengen van goede argumenten en door in gesprek te gaan. Altijd met de achtergrondgedachte: worden de cliënten en bewoners hier beter van? Door deze instelling zijn we de laatste jaren meer onderdeel van de organisatie geworden, daar ben ik trots op.”

Blij met bereikte successen

“Zo hebben we bijvoorbeeld constructief meegedacht over die visie op nieuwbouw van woonzorglocaties en hoe deze vorm zouden moeten krijgen. Ik ben hier echt ingedoken en heb me er in vastgebeten. We hebben een goede discussie gehad met de vastgoedmanager en hierdoor zijn er ook veranderingen aangebracht in de plannen. We waren hierin gelijkwaardige collega’s.

Hiernaast hebben we bewerkstelligt dat er meer transparantie kwam in de welzijnssubsidies. Er was geen duidelijkheid over waar de budgetten precies aan besteed werden. Nu is dit helder geworden.

Ook vind ik het heel mooi dat we de laatste jaren structureel overleg hebben met de teammanager waarbij we op een opbouwende manier overleg hebben. Het geen klachtenuurtje, daar is de cliëntenraad immers niet voor.”

Nieuwe rol als voorzitter past nóg beter me

Op dit moment is Jon vice-voorzitter van de cliëntenraad in Wezep. Dit betekent dat hij een normaal raadslid is en alleen wanneer nodig de voorzittersrol inneemt. Vanaf volgend jaar wordt hij voorzitter. Dit betekent andere verantwoordelijkheden. Als voorzitter ben je de verbinding tussen de lokale cliëntenraad en centrale cliëntenraad. Hier zijn alle voorzitters van de lokale raden in vertegenwoordigd, ben je gesprekspartner van het bestuur van Viattence en denk je nóg meer op beleidsniveau mee.

“Op dit moment ben ik ca. 1 uur in de week bezig met het doorlezen van de vergaderstukken en het geven van feedback hierop. Dit is waarschijnlijk iets minder tijd dan anderen, aangezien ik ook nog een volledige baan heb. Wanneer ik straks met pensioen ben, dan ben ik van plan meer vrijwilligerswerk te gaan doen en heb ik ook meer tijd voor de voorzittersrol. Het vertalen van de lokale visie naar de centrale visie en uiteindelijk naar de visie van Viattence lijkt me een leuke uitdaging die waarschijnlijk nog beter bij mij past dan alleen cliëntenraadslid!”

“Mijn belangrijkste drijfveer om bij de cliëntenraad te gaan, was in eerste instantie om de wensen van mijn moeder te vertegenwoordigen. Hiernaast vind ik het belangrijk om de stem te zijn voor de ouderen in ons dorp. Of ze nu heel kwetsbaar zijn of nog mondig genoeg, als cliënt of bewoner zit je vanuit een individuele positie vaak niet in de juiste situatie om gehoord te worden. De cliëntenraad is speciaal bedoeld om een stem te geven aan deze ouderen en hier kun je ook écht iets bereiken. Ik zou personen die iets voor een ander willen doen en geïnteresseerd zijn in mensen, willen aanraden om lid te worden. Het is een mooie job. Je leeftijd speelt hierin geen rol. Je hoeft niet van middelbare of pensioenleeftijd te zijn om een goede bijdrage te leveren. Het zou juist een hele waardevolle toevoeging zijn om bijvoorbeeld ook een kleinkind van en cliënt of bewoner in de cliëntenraad te verwelkomen voor een goede dynamiek. Bij één van de cliëntenraden van de andere dorpskernen is dit al het geval en werkt de verscheidenheid qua samenstelling heel erg goed!”

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer gingen we in gesprek met Marina Hannema. Ze is in Oene actief bij De Boerderij van De Passerel. Hier komen cliënten naar toe voor dagbesteding. Marina ondersteunt in de begeleiding bij de dagelijkse activiteiten aldaar. Door dit interviewgesprek wordt al snel duidelijk dat ze dit met veel plezier doet. “De werkzaamheden zijn weliswaar vaak hetzelfde, maar de cliënten reageren altijd anders. Daardoor is het werk hier erg afwisselend.”

Marina wilde vrijwilligerswerk gaan doen en is zich gaan oriënteren bij verschillende organisaties. Ze heeft op verschillende locaties meegelopen en ontdekte wat wel en niet bij haar paste. De Boerderij van De Passerel sloot erg goed bij haar aan. Ze is hier alweer twee jaar als vrijwilliger actief.

De werkzaamheden

Marina helpt hier met de binnen werkzaamheden. Het zwaardere buitenwerk kan zij wegens lichamelijke klachten niet doen. Er worden verschillende werkzaamheden gedaan: koffie zetten, stofzuigen, dweilen of bijvoorbeeld de was. “Geen dag is hetzelfde,” vertelt Marina. Ze vult aan: “De cliënten voeren de werkzaamheden uit en ik ben erbij voor de begeleiding.” Hierbij worden de cliënten in kleine groepjes opgedeeld en is er altijd een beroepskracht waar Marina op kan terugvallen.

Bij het buitenwerk kan Marina zelf niet helpen. Hiervoor zijn ze bij De Boerderij op zoek naar nieuwe vrijwilligers. “Meehelpen bij het koeien, de stal schoonmaken, de kippen voeren en het hok schoonmaken of helpen in de houtzagerij” zijn enkele mogelijke werkzaamheden die Marina opsomt. Waarnaar ze ineens nog iets bedenkt en aanvult: “We hebben natuurlijk ook de nog moestuin, het winkeltje en het koffiepunt”. Je leest het al, De Boerderij is volgens Marina een plek waar van alles gebeurt en mogelijk is.

Ontwikkeling

“Het is mooi om te zien hoe cliënten hier kunnen groeien. Ze denken soms iets niet te kunnen maar mogen het altijd zelf proberen. Zo kan iedereen zichzelf ontwikkelen. Het is mooi om te zien hoe trots men is, als het lukt,” omschrijft Marina.

Ook vrijwilligers hebben de mogelijkheid om zich te ontwikkelen. Marina vertelt dat ze nog geen ervaring had in het werken met deze doelgroep toen ze bij De Boerderij begon. “Ik heb in de praktijk veel geleerd over de cliënten als het gaat over de de manier van omgang en begeleiding.”

Bijzondere plek

“De Boerderij is een bijzondere plek om vrijwilligerswerk te mogen doen,” vertelt Marina. “De koeien lopen in de wei, er worden kalfjes of jonge geitjes geboren, er is altijd wel wat anders te zien.” Op deze bijzondere plek staat contact met mensen centraal en zijn er als vrijwilliger tal van mogelijkheden om jezelf te ontplooien. Marina sluit ons gesprek mooi af: “Ik ga hier altijd met een lach naar toe en kom ook weer met een lach thuis.”

Wil jij je net als Marina aan de slag bij De Boerderij in Oene? De Passerel is op zoek naar vrijwilligers voor bij De Boerderij. Je vindt meer informatie via epedoet!

EpeVertelt! is een rubriek waarbij EpeDoet! mensen uitnodigt om te vertellen over het vrijwilligerswerk dat zij doen. Deze keer vertelt Johanna over haar inzet als maatschappelijk begeleider voor Vluchtelingenwerk.

Vluchtelingenwerk Epe is dringend op zoek naar meer vrijwilligers. Zeker nu een stroom van vluchtelingen uit Oekraïne naar Nederland komt. Maar ook neemt één van de teamleden afscheid als vrijwilliger; Johanna Ze gaat verhuizen naar een andere gemeente. “We kunnen sowieso nieuwe vrijwilligers gebruiken want idealiter zouden we met een team van 4 á 5 mensen aan het werk moeten zijn.” In iedere gemeente in Nederland wonen vluchtelingen met een verblijfsvergunning. Deze mensen hebben zich na een periode van onzekerheid in een stad of dorp gevestigd. Vrijwilligers van Vluchtelingenwerk ondersteunen deze statushouders in het proces naar zelfredzaamheid.

Johanna is erg enthousiast over het werk. “Maar ik ben dan ook wel een mensen-mens.” Als je je aanmeldt als maatschappelijk vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk, ga je aan de hand van een duidelijke checklist aan de slag. “Er ligt een stappenplan dat je kunt doorlopen. Dat begint met het krijgen van bijvoorbeeld een gezin met wie je samen bij een vrij te komen huis gaat kijken. Als ze een beetje Engels kunnen, ga je alleen met ze mee en anders schakel je een andere statushouder in die kan tolken.” Daarna begint het proces van het tekenen van een huurcontract, een bijstandsuitkering aanvragen, ze inschrijven in de gemeente, alle verzekeringen regelen en toeslagen aanvragen. “Er is een hele lijst waar je mee aan de slag gaat.  Sommige statushouders doen veel zelf en die hoef je alleen maar te begeleiden en sommigen moet je stap voor stap helpen.” Als vrijwilliger help je ze wegwijs maken in de Nederlandse maatschappij. “Je verwijst ze onder meer naar een kringloopwinkel voor goederen,supermarkt, bouwmarkt, maar ook maak je een afspraak met bijvoorbeeld de huisarts en tandarts.

Helpen opzetten netwerk

De statushouders hebben vaak (nog) geen eigen netwerk in hun omgeving. Alles is nieuw: de maatschappij, de cultuur, de woonomgeving en de taal. Als maatschappelijk begeleider ben je dan vaak het eerste aanspreekpunt. “Na het uitvoeren van de meest noodzakelijke zaken kijken we hoe het met ze gaat en monitoren we dit gedurende de hele begeleiding. Het zijn mensen die al jaren zelfstandig zijn en die hoef je in de meeste gevallen, niet aan de hand mee te nemen.” Maar als er iets is, kunnen ze altijd bij Vluchtelingenwerk aankloppen. De statushouders worden in de gemeente Epe de eerste 8 maanden door Vluchtelingenwerk begeleid. Daarna kunnen ze nog een jaar terecht op het spreekuur dat op dinsdag in zowel Epe als Vaassen wordt gehouden. Johanna heeft het erg naar haar zin bij Vluchtelingenwerk. “Het geeft me zoveel energie en voldoening dat ik ze kan begeleiden naar zelfredzaamheid. Dat ze bijvoorbeeld na een paar maanden zelf een dokter of een school bellen. Dan ben ik trots op hen als het ze dat lukt. Ik wil graag dat ze gelukkig zijn, rust krijgen en ze laten zien dat ze er toe doen. Dat ze geaccepteerd worden.” En dat ziet ze vaak gebeuren. “Je ziet de mensen gelukkiger worden. Bijvoorbeeld als de kinderen naar school gaan en dan met een goed rapport naar huis komen. En als ze  later werk hebben, dan zijn ze ook gelukkiger. Ze willen erbij horen net als iedereen.”

Johanna zorgt momenteel voor de juridische kant van het Vluchtelingenwerk. Zij begeleidt vluchtelingen bij hun aanvraag gezinshereniging en andere, juridische procedures. Een van haar taken is het proberen te regelen van gezinshereniging.  Dit is een belangrijk aspect voor veel statushouders. Het neemt veel ruimte in hun hoofd in, als de procedure nog loopt. Ze maken zich zorgen om hun achtergebleven familie. Er heerst veel onzekerheid of de aanvraag wel gaat lukken. Dit staat vaak ook een goede integratie in de weg. Als de gezinshereniging lukt en het gezin herenigd is, geeft het rust aan de statushouder en kunnen zij zich focussen op een toekomst hier in Nederland. “En soms weet ik dat het niet gaat lukken maar ja, als je geen hoop hebt, heb je ook geen toekomst”. Als juridisch begeleider verdiep je je in de procedures en de situatie van de cliënt. Je geeft individueel voorlichting en advies. Hierbij word je aangestuurd door eenteamleider en werk je samen met maatschappelijk begeleiders.

Heb je interesse om deze taak van Johanna over te nemen? Vluchtelingenwerk is op zoek naar nieuwe maatschappelijk begeleiders. Wellicht haal je straks net zoveel voldoening uit het vrijwilligerswerk als Johanna heeft gedaan! Je vindt meer informatie via epedoet!